सुंदर व सोपे सुविचार | Suvichar In Marathi

सुंदर व सोपे सुविचार | Suvichar In Marathi

• संयम हे शौर्याचे लक्षण आहे.
• शिक्षण हा समाजाचा आत्मा आहे.
• प्रत्येक सकाळ एक नवी सुरुवात आहे.
• अपयशाने खचून जाऊ नका, अधिक जिद्दी व्हा.
  
• कामात आनंद निर्माण केला की ओझं वाटत नाही.
• जो कर्तव्याला जागतो, तो कौतुकास पात्र होतो.
• यशाचा कोणताही मंत्र नाही. 
• यश हे फक्त कठीण परिश्रमाचे फळ आहे.
• मन वाईट विचाराने मलीन होते.
• सहनशीलतेने क्रोधलला जिंकता येते
• विचारवंत होण्यापेक्षा अचारवंत व्हा.
• श्रीमंत होण्यापेक्षा गुणवंत व्हा.
• उगवणारा प्रत्येक दिवस उमलणारा हवा.
• सत्य हे सत्य पेक्षा श्रेष्ठ असते.
• प्रेमाचे नाते हे सर्वात थोर आहे.
• आळस हा माणसाचा शत्रू आहे.
• मानव सेवा हीच ईश्वर सेवा.
• ढीगभर आश्वासनापेक्षा टिचभर मदत बरी
• ध्येय सदैव वाढतच असते.
• आयुष्यात भावनेपेक्षा कर्तव्य मोठे असते.
• शब्दाच्या आवाजापेक्षा कष्टाचा आवाज मोठा असतो.
• आपण जे पेरतो तेच उगवतो.
• दुखातून येणारा आनंद सुखमय असतो.
• कल्पनाशक्ती ज्ञानापेक्षा जास्त महत्त्वाचे आहे.
• फुलात फुल जाईचे जगात प्रेम आईचे.
• सुंदर व सोपे सुविचार|Suvichar In Marathi
• विश्वास हा पाखरासारखा आहे.
• आई-वडिलांपेक्षा श्रेष्ठ कोणीही नाही
• कष्ट ही यशाची पहिली पायरी आहे.
• जग प्रेमाने जिंकता येते, शत्रुत्व आणि नाही
• चारित्र्याचा विकास हेच खरे शिक्षण होय.
• आयुष्य सहज सोपं जगायला शिका तरच ती सुंदर होईल.
• शिक्षण हे समाज परिवर्तनाचे साधन आहे.
• अपयश ही यशाची पहिली पायरी आहे.
• व्यवस्था हीच घराची शोभा असते.
• मुलं हा घरातील अलंकार आहे.
• शब्दासारखं शस्त्र नाही, त्याचा वापर जपून करावा.
• स्वामी तिन्ही जगाचा आईविना भिकारी.
• परिश्रम व सातत्याने यश प्राप्त होते.
• ज्ञान हा माणसाचा तिसरा डोळा आहे.
• अन्यायाशी तडजोड हे सगळ्यात मोठे पाप आहे.
• निसर्गावर प्रेम करा निसर्ग ही आपली माता आहे.
• प्रार्थना म्हणजे मनाचे स्थान.
• मुक्या प्राण्यांना सदैव प्रेम करा.
• गर्वाचे घर नेहमी खाली असते.
• अनुभवासारखा दुसरा गुरु नाही.
• नेहमी खरे बोलावे.
• गर्दीतले सहभागी बनण्यापेक्षा गर्दीतले कारण व्हा.
• चुकतो तो माणूस आणि  चुका सुधारतो तो देव माणूस.
• प्रत्येक क्षण आपल्याला काही ना काही शिकवत असते.सुंदर व सोपे सुविचार|Suvichar In Marathi
• सुंदर व सोपे सुविचार|{Suvichar In Marathi}
• विवेकाचे दुसरे नाव विचार आहे.
• प्रसन्नता ही आत्म्याची शक्ती आहे.
• नम्रतेने जे लावेल ते बळावर कधीही मिळणार नाही.
• सदगुण सदाचार आणि सदा विचार हे माणसाचे खरे अलंकार आहे अलंकार आहे.
• जर आपण विचार करतो तर निश्चित आपण पूर्ण सुद्धा करू शकतो.
• जेवढा कठीण संघर्ष असेल तेवढाच शानदार विजय असेल.
• माणूस जेवढा आजाराने थकत नाही तितकाच जास्त विचाराने थकतो.
• परीक्षा म्हणजे स्वतःच्या आत डोकावून पाण्याची संधी.
• आयुष्यात प्रेम करा पण प्रेमाचं प्रदर्शन करू नका.
• विजेते वेगळ्या गोष्टी करत नाही, ते प्रत्येक गोष्ट वेगळेपणाने करतात.
• मोठी स्वप्ने पाहणारेच मोठी स्वप्निल रस्त्यात उतरवितात.
• नेहमी तत्पर रहा बेसावध आयुष्य जगू नका.
• रागाला जिंकण्याचा एकमेव उपाय_मौन.
• हसा खेळा पण शिस्त पाळा.
• मरावे परि कीर्ती रुपी उरावे.
• अनुभवासारखा दुसरा गुरु नाही.
• कष्ट व सेवा यात खरा आनंद आहे.
• संताप माणसाला अग्नीसारखं जाळतो.
• गरिबी असूनही दान करतो तो दानशूर.
• स्वतःचा अवगुण शोधन हीच गुणाची पूर्तता.
• सदाचार हा माणसाचा सर्वात सुंदर अलंकार आहे.
• आशा ही तेजश्री आहे.
• प्रत्येक वेळी जाऊ दे म्हणून आपण समोरच्यांचं बोलणं मनावर घेत नाही. सुंदर व सोपे सुविचार|"Suvichar In Marathi"
• अनुभव हा महान शिक्षक आहे.
• सुंदर व सोपे सुविचार|"Suvichar In Marathi"
• प्रयत्न हीच यशाची पहिली गुरुकिल्ली आहे.
• जो मनाला जिंकतो तो जगाला ही जिंकू शकतो.
• छोटे लोक नसते तर, मोठ्या लोकांचे अस्तित्व शून्य असते.
• आयुष्यात भावनेपेक्षा कर्तव्य मोठे असते.
• हक्क आणि कर्तव्य हा एकाच नाण्याच्या बाजू असतात.
• शिक्षण हे साधन आहे साध्य नव्हे.
• मुक्या प्राण्यावर सदैव प्रेम करा.
• शिक्षक म्हणजे विद्यार्थ्याचा दुसरा पालकच
• क्षमा वृत्ती ठेवून जग जिंकावा.
• संयमी राहा, काही गोष्टी वेळ घेतात.
• गेलेली वेळ पुन्हा येत नाही.
• मिनिटाची काळजी घ्या तास स्वतःची काळजी घेतील.
• एक तीळ सात जणांनी खावा.
• प्रार्थनेला प्रयत्नाची जोड हवी.
• सत्यमेव जयते.
• नाव ठेवणे सोपे नाव कमवणे अवघड.
• सुविचार  केवळ वाचू नका त्यानुसार वागा.
• जान तेथे मान.
• प्रयत्नार्थी परमेश्वर
• शिक्षणाने माणूस मोठा होतो.
• जिंकण्याची मजा तेव्हाच येते जेव्हा सर्वजण तुमच्या हारण्याची वाट पाहत असतात.
• संयमित मन हे कोणतीही प्रगती लवकर करते.
• रस्ता सापडत नसेल तर स्वतः तयार करा.
• मनापासून केलेल्या प्रार्थनेला उत्तर मिळतेच.
• माणूस म्हणतो पैसा आल्यावर मी काहीतरी करीन पण पैसा म्हणतो काहीतरी कर मगच मी तुझ्याकडे येतो.
• गर्वाचे घर नेहमीच खाली असतात.
• वाचन, मनन आणि लेखन म्हणजे अध्ययन⛫

पारंपारिक मोठी उखाणे|Ukhane

                            रुणझुण जुन्यात, बसले महिन्यात                           
                                खणचोळी अंगात, शेंदूर भंगार,.                                     
                             सुपारी ओटीत, लवंगा मुठीत.                                         
                                   चीन गती वाडा, वाड्याला कुलूप.                                  
                            उघडली खोली, खोलीत हांडे सात                                   
हंड्यावर परात, परातीत दही भात.                                 
भात वाढला केळीच्या पानावर                                            
भातावर टाकले तूप.                                                 
 ..... राव बसले जेवायला.                                           
वाढते त्यांना प्रेमाने हेच माझ्यासाठी                                        
 स्वर्गीय सुख

1. वाड्यात वाडे, सात वाडे.                                                सात वाड्याला, सात दार.                                            सात दाराला ,सात कड्या.                                             सात कड्यांना, सात कुलूप                                             चिरेबंदी आहे वाडा धुण्याला पर्टीन.                                 पाण्याला कोळीन, स्वयंपाकाला आचारीन.                       .... रावांच्या जीवावर मी झाले कारभारी
2. हंड्यावर हंडे सात हांडे, त्यावर ठेवली परात.                     परातीत होते सातू ,सातूचा केला भात                             भातावर वरण, वरणावर तुपाची धार.                              तुपा सारखा रूप, रूपा सारखा जोडा                               जोड्यात हलगडी, हलगडीत बलगडी.                              बलगडीत पिंजरा, पिंजऱ्यात राघू.                                          राघूच्या तोंडी उंबर.                                                 .... रावाचं नाव ऐकलं ना मग काढा.                                             रुपये शंभर
3. वडगाव माझं सासर, सोलापूर माझं माहेर.                         गावात घर, घरासमोर अंगण.                                         अंगणात मोठे प्रांगण, प्रांगणात तुळशीचे वृंदावन.                 वृंदावना समोर रांगोळी, नाव घेते हळदीच्या वेळी                नाव घ्या नाव घ्या, नावात काय असतं.                            नावात असतं, लहानाचं मोठेपण.                                      मोठ्यांचं थोर पण, थोरांचा मान.                                       तोच आमचा स्वाभिमान.                                          ... रावांचं नाव घेऊन ठेवते सर्वांचा मान
4.   नाकात नथ, पायात जोडवी                                             पैठणी नेसते, लक्ष्मीसारखी                                         कानात कुड्या, हातात पाटल्या                                      बांगड्या मध्येच , किणकीनती                                        वेणीत खोपा, नऊवारी साडी.                                         कपाळी चंद्रकोर, कोरलेली.                                           भांगात कुंकू, हातात तोडे.                                             गळ्यात चंद्रहार, मनी शोभते.                                         साक्षात लक्ष्मी, लक्ष्मीचे स्वागत करते.                             .... रावांचं नाव घेऊन लक्ष्मी पूजन करते

मराठी उखाणे | Lagnatil Marathi Ukhane

मराठी उखाणे | Lagnatil Marathi Ukhane

मराठी उखाणे | Lagnatil Marathi Ukhane

मराठी उखाणे | Lagnatil Marathi Ukhane

    लग्न म्हणले की चौफेर आनंदी वातावरण आणि व त्याच आनंदात आणखीनच भर घालण्याची गोष्ट म्हणजे उखाणे. अगदी नवरीमुलगी वरपक्षाकडे प्रवेश करण्यापासून ते संपूर्ण लग्न पार पडेपर्यंतच्या कार्यक्रमाच्या सर्व टप्प्यावर उखाणे आवर्जून घेतले जातात. 

 

प्रेम रूपी दिव्यात लावते प्रीतीची वात.                                   
.... रावांचे नाव घ्यायला केली आजपासून सुरुवात

पौर्णिमेचा दिवस चंद्राला लागते चाहूल.                           

  .... रावांच्या जीवनात टाकते मी पहिले पाऊल

श्रीकृष्णाने लिहिली भगवत गीता.                                   

 .... राव माझे राम तर मी त्यांची सीता

गणपती बाप्पा आहेत शंकर पार्वतीचे सुपुत्र.                     

... रावांनी घातली मला सर्वांसमोर मंगळसूत्र

नेत्राच्या निरंजनी अश्रूच्या वाती.                                     

 .... रावांसाठी सोडली मी माहेरची नाती

मराठी उखाणे | Lagnatil Marathi Ukhane

अंगणात वृंदावन वृंदावनात तुळस.                                 

  .... रावांचं नाव घ्यायला कसला आला आळस

नाव घ्या नाव घ्या नावात काय विशेष.                              

.... राव माझे मिस्टर तर मी त्यांची मेसेस.    

                   
जन्म दिले आईने पालन केले पित्याने.                             

 .... रावांचं नाव घेते पत्नी या नात्याने

ताजमहल बांधायला कारागीर होते कुशल.                        

.... रावांचं नाव घेते तुमच्यासाठी स्पेशल

लोकमान्य टिळक स्वराज्याचा हिरा.                                 

 .... रावांचं नाव घेऊन उखाणा करते पुरा

करवंदाची साल चंदनाची खोड.                                      

 .... रावांचे बोलणे अमृता पेक्षा गोड.                              

नाव घ्या नाव घ्या हा कसला कायदा.                                  

 .... रावांचा नाव घेते पण तुमचा काय फायदा

हातात अंगठी अंगठीत हिरा.                                          

 .... रावांसारखे पती मिळाले हाच भागोदय खरा

देवा ब्राह्मणाच्या साक्षीने बांधल्या सात जन्माची गाठ.         

 .... रावांचं नाव घेते सोडा माझी वाट

तिरंगी झेंड्यावर अशोक चक्राची खून.                              

 .... रावांचं नाव घेते.... यांची सून

काचेच्या प्लेटात गाजराचा हलवा.                                  

  .... रावांचं नाव घेते सासूबाईंना बोलवा

चांदीचा करंडा सोन्याचा कळस.                                     

 .... रावांचं नाव घेते संध्याकाळच्या वेळेस

नीलवर्णी आकाशात लागली ढगाची चाहूल.                      

 .... रावांचं नाव घेताच टाकते पहिले पाऊल

गुलाबाची फुल दिसायला ताजे.                                      

 .... रावांचं नाव घेते सौभाग्य आहे माझे

पहाटे पहाटे कोकिळा गाते स्वरात.                                  

 .... रावांचं नाव घेते येऊ द्या आता घरात

इंद्रधनुष्यात रंग असतात सात.                                       

 .... रावांचं नाव घ्यायला करते आज पासून सुरुवात

डब्यात डब्बे डब्यात आहे केक.                                     

  .... रावांचं नाव घेते.... यांची मी लेक

मुंबईची मुंबादेवी कलकत्त्याची कालिका.                           

.... रावांचं नाव घेते.... यांची बालिका

  प्रेमाचा पाऊस प्रीतीचा गारवा.                                     

 .... रावांचा नाव ऐकण्यासाठी जमला गाव सारा   

गोकुळच्या वनात कृष्ण वाजतो बासरी.                            

.... रावांच्या संसारात सुखी आहे मी सासरी

 महादेवाच्या मंदिराला सोन्याचा कळस.                           

 .... रावांचा नाव घ्यायला मला नाही आळस

हिमालय पर्वतावर शंकर-पार्वती ची जोडी.                        

 .... रावांमुळे आली आयुष्याला गोडी

हसत खेळत संसाराची वर्ष सहज लोटणार.                      

 .... रावा सोबत मी वयाची शंभरी गाठणार

लक्ष्मी बसते कमळावर सरस्वती बसते मोरावर.                 

 .... रावांचं तेच माझ्या कपाळी कुंकवावर

सावळ्या हातावर खुलतो मेंदीचा रंग.                                

.... रावांचं नाव एकदाच माझ्या सख्या झाल्या दंग

मोगराचा गजरा गुलाबाचा हार.                                      

 .... रावांच्या रूपात मिळाला मला उत्तम जोडीदार

चंदनाचा पाठ सोन्याचा ताट आणि मोत्याचा घास.              

  .... रावांचं नाव घेते तुमच्यासाठी खास

लग्न झाल्यावर मुलगी होते माहेरची पाहुणी.                     

 .... रावांच्या घरची झाले मी गृहिणी

सोन्याच्या अंगठी वर प्रेमाची खूण.                                   

... रावांचं नाव घेते.... यांची सून

दारी होता टेबल त्यावर होता फोन.                                   

.... रवाने दाखविला पिक्चर हम आपके है कौन

दत्ताला प्रिय आहे गाय महादेवाला प्रिय आहे नंदी.              

 .... रावांच्या जीवावर मी आहे आनंदी

पौर्णिमेच्या चंद्राभोवती चांदण्याची दाटी.                           

 .... रावांचं नाव घेते खास मैत्रिणीसाठी

रातराणीच्या सुवासाने चाफा झाला मोहित.                        

.... रावांना आयुष्य मागते सासू-सासर्‍यासहित

तिळासारखा असावा स्नेह गोळा सारखी असावी गोडी.          

ईश्वर सुखी ठेव माझी आणि.... रावांची जोडी

लग्नाचे बंधन जन्माच्या गाठी.                                         

 .... रावांचं नाव घेते खास तुम्हाल सर्वांसाठी

मोगऱ्याच्या गजऱ्याचा मस्त सुटलाय सुगंध.                      

 .... रावांसोबत मिळाला मला जीवनाचा आनंद

मंगळसूत्रात असतात काळे म्हणी.                                   

.... राव माझे राजा तर मी त्यांची राणी

शिंपल्यात सापडले माणिक मोती.                                    

.... राव माझे पती तर मी त्यांची सौभाग्यवती

दुधाचा केला चहा ,चहा बरोबर होती खारी.                        

 .... रावांची आणि माझी जोडी जगात लईच भारी

डाळिंब ठेवले फोडून संत्र्याची काढली साल.                     

 .... रावांच्या नावाने कपाळी लावते कुंकू लाल

सात समुद्राच्या पलीकडे नाग नागिन ची वस्ती.                  

 .... रावांचा आयुष्य लाभो माझ्यापेक्षा जास्ती

नव्या नव्या आयुष्याची नवी नवी गाणी.                           

 .... राव माझे राजा तर मी त्यांची राणी

इंग्रजीमध्ये गवताला म्हणतात ग्रास.                                

 .... रावांचं नाव घेते तुमच्यासाठी खास

लाल मनी तोडले काळे मनी जोडले.                                 

.... रावांच्या जीवासाठी माहेर घर सोडले

रुक्मिणीने पण केला कृष्णाला लाच वरील.                       

.... रावाच्या साथीने आदर्श संसार करीन

चांदीच्या ग्लासात घट्ट घट्ट दही.                                       

.... रावांच्या अंगठीवर माझीच सही

नाव घ्या नाव घ्या किती करतात गजर.                             

 .... रावांचं नाव घेण्यास नेहमीच मी हजर

जून जुलै महिन्या त केव्हाही पडतो पाऊस.                       

.... राव माझे कॉम्प्युटर तर मी त्यांची माऊस

आकाशात उडतोय पक्षाचा थवा.                                    

  .... रावांचं नाव घ्यायला उखाणा कशाला हवा

रायगडावर केले मी शिवरायांचे दर्शन.                               

.... रावांच्या प्रेमासाठी संपूर्ण जीवन अर्पण

ब्रह्म विष्णू महेश त्रिमूर्ती आहेत साक्षात.                           

 .... रावांचं नाव घेते राहू द्या लक्षात

संसार रुपी सागरात पती-पत्नीची नका.                           

 .... रावांचं नाव घेते सर्वजण ऐका

दहा मधून दहा गेले उरले शून्य.                                        

.... राव माझे हेच माझे पुण्य

गोऱ्या गोऱ्या हातावर काढली मेहंदी.                                 

.... रावांचं नाव घ्यायला येऊ वारंवार संधी

गृह कामाचे शिक्षण देते माता.                                        

 .... रावांचं नाव घेते तुमच्या आग्रहाकरिता

साडी घालते फॅशनची पदर घेते साधा.                               

.... राव माझे कृष्ण तर मी त्यांचे राधा

मन असावे प्रेमळ आणि पवित्र.                                       

.... रावांच्या जीवनात राहो आनंद सर्वत्र

जाई जुईच्या खाली हरिण घेते विसावा.                             

.... रावांचं नाव घेते तुमचा आशीर्वाद असावा

कपाळाला लाल कुंकू गळ्यात मोत्याचा हार.                     

 .... रावांचं नाव घेताना आनंदी आहे मी फार

पाण्याने भरला कलश त्यावर आंब्याची पाने व फुले.              

.... रावांचं नाव घेतात चेहरा माझा खुले

नीलवर्णी आकाशात पडतात पावसाच्या सरी.                   

 .... रावांचं नाव घेते आले मी आज नव्या घरी

मोत्याची नथ सोन्याच्या तारेने गुंफली.                             

 .... रावांना जन्म देणारी धन्य ती माऊली

सोन्याची घागर अमृताने भरावी.                                      

.... रावांची सेवा मी जन्मभर करावी

राम राज्यात मारले बाण कृष्ण राज्यात केल्या बायका.        

 .... रावांचं नाव घेते सर्वजण ऐका

नाव घ्या नाव घ्या नाव तरी काय घ्यायचं.                           

.... रावांना शेवटी आहोत म्हणायचं

भारताच्या पश्चिमेला आहे महाराष्ट्र.                                  

....राव माझे सर्वात श्रेष्ठ

लग्नाच्या सोहळ्यात सगळे झाले जॉईन.                            

.... राव माझे हिरो तर मी त्यांची हिरोईन

ये ग ये ग सरी म्हणतात सर आले धावून.                          

 ..... राव माझ्या प्रेमात पडले फेसबुक वर लाईक पाहून

जिजाऊ सारखे माता शिवाजी सारखा पुत्र.                        

.... रावांच्या नावाने गळ्यात घातले मी मंगळसूत्र

नव्हते मी सुंदर तरीही मला निवडले.                               

 .... रावांचे हेच रूप मला खूप आवडले

महादेवाच्या पिंडीला बेल घालते वाकून.                            

.... रावांचं नाव घेते सर्वांचा मान राखून

नदीच्या काठी कृष्ण वाजतो बासरी.                               

  .... रावांचं नाव घेते सुखी आहे मी सासरी

स्वातंत्र्याचा दिन उगवतो 15 ऑगस्ट च्या दिवशी.               

 .... रावांचा नाव घेते हळदी कुंकाच्या दिवशी

हिरव्या हिरव्या साडीला काट आहे जर तारी.                      

.... रावांचा नाव घेते शालू नेसून भारी

अंगणी होती उंबर उंबराला आला भार.                              

.... रावांनी साडी घेतली मला हिरवी हिरवीगार

मंगळसूत्राच्या दोन वाट्या सासर आणि माहेर.                   

 .... रावांनी दिला मला सहभाग्याचा आहेर

चांदीच्या परातीत केशरी होते पेढे.                                   

.... राव सोडून बाकी सगळे वेडे

नाव घ्या नाव घ्या आग्रह कशासाठी.                                  

.... रावांचं नाव होतं ओठावर पण थांबले मी उखाण्यासाठी

दत्ताच्या देवळात उदबत्त्यांचा वास.                                   

.... रावांना भरवते पेढ्याचा घास

साठ्यांची बिस्किट बेडेकरांचा मसाला.                              

.... रावांच्या नावासाठी एवढा आग्रह कशाला

पुण्याच्या हायस्कूलमध्ये मुली खेळतात गेम.                       

.... रावांनी विचारला मला व्हाट इज युअर नेम

शुभमंगल प्रसंगी अक्षदा पडल्या माती.                              

.... राव यातच हेच माझे जीवन साथी

जास्वंदाचा फुल गणपतीला वाहले.                                   

 .... रावांच्या प्रेमासाठी मुंबई शहर मी पाहिले

पुरुष म्हणजे सागर स्त्री म्हणजे सरिता.                            

 .... रावांचं नाव घेते खास तुमच्या करिता

नाकातल्या नथेला सोन्याचा साज.                                 

  .... रावांचं नाव घेते हळदी कुंकू आहे आज

आधी आणले चंद्रहार मग आणले ठुशी.                            

.... रावांचं नाव घ्यायला मला होते खूप खुशी

चंदेरी सागरात रुपेरी लाटा रुपेरी लाटा.                             

.... रावांच्या सुखदुःखात अर्धा माझा वाटा

आयुष्यात भागीदार संसारात साथीदार.                           

 .... राव माझे आहे जीवनाचा जोडीदार

मोह असावा पैशाचा गर्व नसावा रूपाचा.                       

 .... रावांसोबत संसार करीन मी सुखाचा

पुरणपोळी वर वाढतात भरपूर तूप.                                  

.... राव मला आवडतात खूप

चांदीचा ताट ताटलीत वाटी वाटीत शिरा.                          

 .... राव माझे जगात लय भारी हिरा

माहेरच्या पाखराला लाभलं सासरच छत्र.                         

... रावांच्या नावाचं गळ्यात घालते मी मंगळसूत्र

माहेरच्या अंगणात गिरवले संस्काराचे पाठ.                        

.... रावांशी लग्न करून बांधली संसाराची काट

शुभ कार्याची सुरुवात होते श्री गणेशापासून.                     

  .... रावांचं नाव घेते पैठणी आले मी नेसून

आभाळ भरले चांदण्याने चंद्र मात्र एक.                            

.... रावांचं नाव घेते.... यांची मी लेक

पंडित जवाहरलाल नेहरू| Pandit Jawaharlal Neharu information in marathi

 

Pandit Jawaharlal Neharu information in Marathi

आधुनिक भारताचे रचनाकार ,लोभस आणि प्रसन्न व्यक्तिमत्त्वाची पंडित जवाहरलाल नेहरू हे आपल्या स्वतंत्र देशाचे पहिले पंतप्रधान होते. भारतीय स्वतंत्र चळवळीतील एक महान क्रांतिकारक सुद्धा होते. त्यांचे संपूर्ण नाव जवाहरलाल मोतीलाल नेहरू असे होते. पंडित जवाहरलाल नेहरू यांचा जन्म 14 नोव्हेंबर 1889 रोजी अलाहाबाद येथील एका श्रीमंत कुटुंबात झाला. त्यांच्या वडिलांचे नाव मोतीलाल आणि त्यांच्या आईची नाव स्वरूपराणी असे होते. मोतीलाल नेहरू हे विख्यात कायदे पंडित होते. पंडित जवाहरलाल नेहरू यांची प्राथमिक शिक्षण घरीच झाले उच्च शिक्षणासाठी त्यांनी लंडन मधील त्यांनी हॅरो या स्कूलमध्ये त्यांनी प्रवेश घेतला. पुढे ते क्रेबीज या विद्यापीठात शिक्षण घेऊन ते पदवीधर झाले. ते इसवी सन 1912 मध्ये भारतात येऊन वकिली करू लागले. पंडित जवाहरलाल नेहरू यांनी 1916 साली वयाच्या 27 व्या वर्षी त्यांनी कमला कौल यांच्याशी विवाह केला. 19 नोव्हेंबर 1917 रोजी त्यांना कन्यारत्न प्राप्त झाली त्या कन्येचा नाव इंदिरा असे ठेवण्यात आले. जवाहरलाल आणि कमला या नेहरू दांपत्याचे इंदिरा गांधी हे एकमेव अपत्य होते.                                                                                         पंडित जवाहरलाल नेहरू प्रथमच 1916साली महात्मा गांधी यांना भेटले. तेव्हापासून ते महात्मा गांधी यांच्यापासून विलक्षण प्रेरित झाले. 1920 साली त्यांनी उत्तर प्रदेश मधील प्रतापगड जिल्ह्यात पहिला किसान मोर्चा काढला. पंडित नेहरू यांना 1920 ते 1922 दरम्यान असहकार आंदोलनामुळे त्यांना दोनदा करावा लागला. नेहरू यांना 1928 मध्ये सायमन कमिशन विरोधात निदर्शने करताना त्यांना लाटी हल्ल्याला सामोरे जावे लागले होते. याच साली त्यांनी स्वातंत्र्य भारताचे चळवळ सुरू केली 1929 साली ते भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसच्या लाहोर अधिवेशनाचे अध्यक्ष झाले. तेथे त्यांनी संपूर्ण स्वातंत्र्य हेच ध्येय निश्चित केले गेले 1930 ते 1935 दरम्यान. मिठाचा सत्याग्रह तसेच अनेक सत्याग्रहामुळे त्यांना अनेक वेळा करावास भोगावा लागला होता. पंडित जवाहरलाल नेहरू यांनी 14 फेब्रुवारी 1935 रोजी अल्मोडा जेलमध्ये आत्मचरित्र पूर्ण केले. पंडित जवाहरलाल नेहरू यांचा जन्मदिवस संपूर्ण भारतभर ,बालदिन ,म्हणून साजरा केला जातो. पंडित नेहरू यांच्या मते लहान मुले हे उद्याचे उज्वल भविष्य आहेत लहान मुलांच्या उज्वल भविष्यावर देशाचे उज्वल भविष्य अवलंबून आहे...

  संत गाडगेबाबा|Sant Gadge Baba Information in marathi

संत गाडगेबाबा|Sant Gadge Baba Information in marathi

संत गाडगेबाबा|Sant Gadge Baba Information in marathi

                                         देव नाही दगडात , 

                                    देव नाही दगडात, 

                             देव दाखविला तुम्ही ,

                                माणसाच्या हृदयात/.  

संत गाडगेबाबा | Sant Gadge Baba Information In Marathi

    गाडगेबाबा हे गोरगरीब आणि दिंनदलित त्यांच्यामधील अज्ञान, अंधश्रद्धा व अस्वच्छता त्यांचे उच्चाटन करण्यासाठी कार्य करणारे समाज सुधारक होते. गाडगे महाराजांचा जन्म २३ फेब्रुवारी १८७६ साली अमरावती जिल्ह्यातील शेडगाव गावी झाला. सामाजिक सुधारणा व सामाजिक न्याय व स्वच्छता या विषयात रुची असणारे महाराज म्हणजे संत गाडगे महाराज. संत गाडगे महाराज यांचे संपूर्ण नाव डेमोजी झिंगराजी जानोरकर असे आहे. त्यांच्या वडिलांचे नाव झिंगराजी आणि आईचे नाव सखुबाई असे होते.

     दिन, दलित, व पिडीतांची  सेवा करणारे व्यक्तिमत्व म्हणजे म्हणजे संत गाडगेबाबा.  डोक्यावर खापर तुकड्याची टोपी एका कानात कवडे तर दुसऱ्या कानात फुटक्या बांगड्याची काच एका हातात झाडू, तर दुसऱ्या हातात मडके असा वेश होता. संत गाडगेबाबा म्हणजे एक चालती बोलती पाठशाला होती. समाजाला शिक्षणाचे महत्त्व पटवून देताना त्यांनी स्वच्छता आणि चारित्र्य यांची शिकवण दिली. ते गोरगरीब अंधश्रद्धा आणि अस्वच्छता, अज्ञान यांचे उच्चाटन करण्यासाठी तळमळीने काम करणारे समाज सुधारक होते. त्यांनी आयुष्याकडे खूप बारकाईने पाहिले होते. संपूर्ण दिवसभर ते गावातील घाण कचरा साफ करत असत. त्यांच्यासोबत ते नेहमी झाडू ठेवत असत. पोटापुरते अन्न मागून खायचे व रात्री किर्तन करून समाज प्रबोधन करायचे. अंधश्रद्धा, रीत रीवाज, दिखाऊ पणा, व्यसन याचे परिणाम किती वाईट असू शकतात हे ते कीर्तनातून समजावून सांगत असत. समाजातील  रूढी, परंपरा यावर टीका करत. समाजाला शिक्षणाचे महत्त्व पटवून देत. खर्च नका देवासाठी पैसा शिक्षणाला पैसा तोच द्या हो नको नको मंदिराची करावयास भर छात्र जो हुशार त्यास द्यावा. तीर्थी धोंडा देव पाणी रोकडा सजनी असे ते नेहमी म्हणत असतात. ते गोरगरीब दिन दुबळ्या अपंगत्व व अंधश्रद्धा लोकांची सेवा करण्यास आनंद मानत असत. लोकांकडून मिळालेल्या पैशांमधून महाराज खेड्यापाड्यांमध्ये शाळा धर्मशाळा प्राण्यांची निवासस्थानी रुग्णालय बांधत असत. 

संत गाडगेबाबा|"Sant Gadge Baba Information in marathi"

    बाबा कधीही एका ठिकाणी राहत नसत. ते एकटे गावोगावी प्रवास करायचे देवळात जाऊ नका मूर्ती पूजा करू नका सावकाराचे कर्ज काढू नका. मंत्र व चमत्कार अशा गोष्टीवर विश्वास ठेवू नका. अडाणी राहू नका अशी शिकवण त्यांनी दिली. देव दगडात नसून तो माणसात आहे अशी शिकवण ते लोकांना देत असतात. ते वराडी भाषा बोलत असत. संत व समाज सुधारक या दोन्हीही वृत्ती गाडगे महाराजात होत्या. गोपाला गोपाला देवकीनंदन गोपाला हे त्यांचे आवडते भजन होते. आज देखील राजकीय पक्ष आणि सामाजिक संस्था त्यांच्या केलेल्या कार्यातून प्रेरणा घेत आहे तर त्यांचीसमाजसेवा पाहता भारत सरकारने त्यांच्या सन्मानार्थ अनेक पुरस्कार दिले आहेत. सन 2000 मध्ये संत गाडगेबाबा गाव स्वच्छता मोहीम सुरू केली. गाडगे महाराज संत तुकाराम महाराजांना आपली गुरु मानत असत. आपले विचार जनमानसात त्यांनी त्यांनी काही वेळा संत तुकारामाच्या अभंगा चा वापर केला रंजले गांजलेले लोक दिन दुबळे लोक. आणि अपंग लोकांसाठी गाडगे महाराज हेच देव असे होते.   २० डिसेंबर 1956 साली संत गाडगे महाराजांचा मृत्यू झाला. हल्ली गाडगे महाराजांच्या नावाने महाराष्ट्रातील काही गावाच्या स्वच्छ ग्रामपंचायत आणि गाडगेबाबा ग्रामस्वच्छता पुरस्कार दिला जातो.

 कर्मयोगी बाबा आमटे | Karmyogi Babasaheb Amte Information In Marathi

कर्मयोगी बाबा आमटे | Karmyogi Babasaheb Amte Information In Marathi

 

कर्मयोगी बाबा आमटे | Karmyogi Babasaheb Amte Information In Marathi

कुष्ठरोगासाठी आणि समाजातील आदिवासी लोकांसाठी झटणारी एकमेव व्यक्तिमत्व म्हणजे बाबा आमटे. बाबा आमटे यांचे संपूर्ण नाव मुरलीधर देविदास आमटे असे आहे.                                                     बाबा आमटे यांचा जन्म 26 जानेवारी 1994 साली झाला. महाराष्ट्रातील वर्धा जिल्ह्यातील हिंगणघाट येथे झाला. घरच्या सुबत्तेमुळे त्यांचे बालपण सुखात गेले. त्यांना रेसर कार चालवण्याची व वृत्तपत्रांमधील चित्रपटाचे परीक्षणे लिहिण्याची आवड होती. महाविद्यालयीन शिक्षण यांचे नागपूर मधून झाले. नागपूर विद्यापीठातून 1994 साली त्यांनी बीए आणि 1936 साली एलएलबी या पदव्या संपादन केल्या. आपण स्वतः डॉक्टर बनावे अशी त्यांची बाबांची इच्छा होती. परंतु वडिलांच्या आग्रहाखातर ते वकील झाले. त्यांना नगराचे उपाध्यक्ष होण्याचाही मान मिळाला होता. पण बाबाचे लक्ष वेधले एका महारोग्याने दुःखाने त्यांच्या व्यथेने बाबा आमटे हे कलकत्त्याला गेले व कुष्ठरोगाबद्दल त्यांनी सुखल अभ्यास केला. त्यानंतर ते आपल्या पत्नी मला सह विरोराला परत परत आले त्यांनी गोष्ट रोगासाठी आनंदवन उभे केले.                           महाराष्ट्राला संतांची थोर परंपरा लाभलेली आहे. ज्ञानेश्वर नामदेव एकनाथ तुकाराम यांच्यापासून सुरू झालेली ही परंपरा आजही खंडित झालेली नाही संत गाडगेबाबा तुकडोजी महाराज संतांच्या मालिकेत ज्यांचे नाव घ्यावे असा हा एक संत महाराष्ट्रात आहे. संत स्वतःसाठी जगत नाही परोपकारासाठी हे शरीर अशी ही त्यांची वृत्ती असते. जनजागरण हेच त्यांचे कार्य असते. बाबा आमटे यांच्या मार्गावरून जात आहे. आणि म्हणून तेही एक संतच आहे.बाबांना आपला मार्ग सापडला.एकदा पावसात भिजणाऱ्या महारोग्याला त्यांनी पाहिलं. क्षणभर त्यांना किळस वाटली. या कुष्ठरोगासाठी आपण आपले जीवन वेचायचे. बाबा आणि त्यांच्या पत्नी साधनाताई यांनी दत्तापूरला असलेल्या कुष्ठधामाला भेट दिली. समाजाने झेडकारलेल्या अपंग कुष्ठरोग यासाठी बाबांनी विदर्भातील वरुड्याच्या माळरानावर  आनंदवन उभे केले. बाबांच्या या जगा वेगळ्या कार्यात बाबांना आपल्या पत्नीचे साधना ताईची खरी जोड मिळाली अरण्यात वन्य पशुच्या मुक्ता गणात त्या आपल्या लहान मुलाला घेऊन बाबा बरोबर राहायला गेल्या. अनेक आपत्तींना त्या दोघांनी तोंड दिले आणि ओसाड माळरानावर एक चमत्कार घडवला कुष्ठरोगाने पडलेल्या अपंगाच्या मनात बाबांनी आत्मविश्वास फुलवला त्यांनी अपंगत्वांना स्वाभिमानी बनवले नंतर तिथेच बाबांनी वृद्धासाठी व अंध मुलासाठी ही उत्तरायण व मुक्तांगण निर्माण केले माणसावर आणि त्यांच्या कर्तुत्वावर बाबांचा अदम्य विश्वास होता. समाजातील आजच्या तरुणांना या कार्याची दिशा देण्यासाठी बाबा सुट्टीत शिबिरे भरवत बाबांनी जेव्हा कार्याला सुरुवात केली तेव्हा खूप लोकांनी त्यांच्या कार्यावर टीका केली. पण आज या कार्यातील महानता जाणून साऱ्या जगाकडून त्यांच्याकडे मदतीचा ओघ देत आहे. या महान कार्यासाठी बाबांना मॅगसेसे पारितोषक मिळाले आहे. बाबांची दोन्ही मुले डॉक्टर आहेत आणि त्यांनीही आपल्या वडिलांच्या व्रताचा स्वीकार केला आहे. संपूर्ण कुटुंबाने या समाजसेवेला वाहून घेतलेले आहे. बाबांचे हे जीवन कार्य संतांच्या जीवनाची आठवण करून देते समाजकार्यासाठी त्यांनी ज्वाला आणि फुले उज्वल उद्यासाठी हे काव्यसंग्रह लिहिले. 9 फेब्रुवारी 2008साली वरोडा येथील निवासस्थानी कर्करोगाने त्यांचे निधन झाले. आज बाबा आमटे च्या पुढच्या पिढ्या सुद्ध तेवढ्याच निष्ठेने व सातत्याने काम करीत आहे.